( مسأله 2346 ) اگر صاحب مال براي نگهدارى مال خود جائى را معين كند ، وكسى كه امانت را قبول كرده بداند آن محل در نظر صاحب مال خصوصيتى نداشته بلكه يكى از موارد حفظ آن بوده ، مىتواند آن را به جاى ديگرى كه مال در آنجا محفوظ‌تر يا مثل أولى است ببرد وچنانچه مال در آنجا تلف شود ضامن نيست . ( مسأله 2347 ) اگر صاحب مال ديوانه شود ، كسى كه امانت را قبول كرده بايد فورا امانت را به ولى أو برساند ويا به ولى أو خبر دهد واگر بدون عذر شرعي مال را به ولى أو ندهد واز خبر دادن هم كوتاهى كند ومال تلف شود ، بايد عوض آن را بدهد . ( مسأله 2348 ) اگر صاحب مال بميرد ، امانتدار بايد مال را به وارث أو برساند يا به وارث خبر دهد وچنانچه مال را به وارث ندهد واز خبر دادن هم كوتاهى كند ومال تلف شود ضامن است ، ولى اگر براي آن كه مىخواهد بفهمد كسى كه مىگويد من وارث ميتم راست مىگويد يا نه يا ميت وارث ديگرى دارد يا نه ، مال را ندهد واز خبر دادن هم كوتاهى كند ومال تلف شود ضامن نيست . ( مسأله 2349 ) اگر صاحب مال بميرد وچند وارث داشته باشد ، كسى كه امانت را قبول كرده بايد مال را به همه ورثه بدهد ، يا به كسى بدهد كه همه آنان گرفتن مال را به أو واگذار كرده‌اند پس اگر بدون اجازه ديگران تمام مال را به يكى از ورثه بدهد ضامن سهم ديگران است . ( مسأله 2350 ) اگر كسى كه امانت را قبول كرده بميرد ، يا ديوانه شود ، وارث يا ولى أو بايد هر چه زودتر به صاحب مال اطلاع دهد يا امانت را به أو برساند . ( مسأله 2351 ) اگر امانت دار نشانه‌هاى مرگ را در خود ببيند ، چنانچه ممكن است ، بايد امانت را به صاحب آن يا وكيل أو برساند واگر ممكن نيست بايد آن را به حاكم شرع بدهد وچنانچه به حاكم شرع دسترسى ندارد ، در صورتي كه